دلنوشته فاطمه نانی زاد

این شعر که به توصیف معصومیت دانش آموزان شهید پرداخته است ، یاد شهدای میناب را زنده نگه می دارد : 

دخترک پر وا نکرده، ناگهان پروانه شد

باغ داغی دید و با لبخند‌ها بیگانه شد

آه از آن پاییز خونریزی که بر جانت نشست

پیش چشم مادرت گویا اناری دانه شد

کوچه کوچه آسمان نام تو را فریاد زد

عطر تو پیچید و موی بید مجنون شانه شد

باد، ویرانگر وزید و در پریشانی آن

گیرهء موی تو وا شد پنجره دیوانه شد

گوش کن! اینجا...! عروسک‌ها صدایت می‌زنند

باز وقت قصه ات‌ای دختر دردانه شد

بغض کرده در اتاقت برگ برگ دفتری

دست خطت مانده، خانه بعد تو ویرانه شد

مدرسه یادش نخواهد رفت پرواز تو را

مدرسه در خون تپید و مدرسه افسانه شد

روضه‌ها ما را دوباره برد دشت کربلا

شهر خیسِ گریه‌های روضهء ریحانه شد

شاعر: فاطمه نانی زاد