از دوران ابتدایی به درس علوم تجربی علاقه داشتم. وقتی وارد پایة اول دبیرستان شدم درس شیمی داشتیم که واقعاً برای من لذت‌بخش بود. همیشه در کتاب‌های کتابخانة مدرسه دنبال کتاب‌های مرتبط با شیمی بودم. از آنجایی که به مباحث شیمی علاقه دارم، دوست دارم آموزش آن‌ها به‌صورتی باشد که دانش‌آموزان لذت ببرند و علاقه‌مند شوند.

اگر بخواهیم با توجه به نتایج امتحان‌های نهایی به این سؤال پاسخ دهیم، باید بگویم خیلی خوب نیست. علت این امر می‌تواند استفاده از روش‌های تدریس قدیمی باشد. در واقع اکثر مدرسه‌ها زیرساخت لازم برای استفاده از فناوری و حتی آزمایشگاه را ندارند. ساعت‌های تدریس شیمی نیز کم است. دانش‌آموزان، به‌ویژه در مدرسه‌های عادی، تفاوت‌های بسیار زیادی با یکدیگر دارند و در عمل دبیر برای تدریس با محدودیت‌های بسیار زیادی مواجه است. استفاده از هوش مصنوعی و نیز نرم‌افزارهایی که آزمایش‌ها و مباحث را شبیه‌سازی می‌کنند، می‌تواند یادگیری را برای دانش‌آموزان لذت‌بخش کند و به دانش آن‌ها عمق ببخشد.

با دوره‌ها و نیز همایش‌هایی که برای دبیران برگزار می‌کنند. در این همایش‌ها دبیران دور هم جمع می‌شوند، تجربیاتشان را با یکدیگر تبادل و نیز روش‌های موفق و نوینی را که نتایج خوبی داشتند معرفی می‌کنند. همچنین دبیران می‌توانند برای دانش‌آموزان نیز محتواهایی را آماده کنند و در کانال‌های استانی قرار دهند.

این روش بسیار کارآمد است و سرعت و کیفیت آموزش را افزایش می‌دهد.

درس شیمی جزو درس‌های اصلی رشته تجربی و ریاضی است و در رشته علوم تجربی ضریب بالایی در قبولی آزمون سراسری دارد. به همین دلیل فشار عصبی (استرس) دانش‌آموزان و حساسیت والدین بسیار بالاست و همین موضوع به کلاس درس نیز منتقل می‌شود. دبیران می‌خواهند در ساعت‌های کمی که دارند تمام مطالب را بیان کنند تا بتوانند تکرار و تمرین مناسب داشته باشند که واقعاً فشار زیادی به دبیر وارد می‌شود.

به نظر من این دو جدای از هم نیستند تا زمانی که دانش‌آموز مفهوم را متوجه نشود، نمی‌تواند سؤال تشریحی یا چندگزینه‌ای را حل کند. تفاوت این دو شیوه کمی در پاسخ‌گویی به سؤال‌هایی است که محاسبات ریاضی دارند و نیز سؤال‌های تشریحی که گسترده‌پاسخ هستند. معمولاً دانش‌آموزانی که در امتحان نهایی نمرۀ بالا کسب می‌کنند به سؤال‌های آزمون‌سراسری نیز با درصد مناسب و خوب پاسخ می‌دهند.

به نظر من به‌طور کلی کتاب‌ها مناسب هستند. مشکلاتی جزئی دارند که روی مفهوم مطالب تأثیر نمی‌گذارند.

چون مباحث در کلاس به صورت نظری مطرح می‌شوند و کار عملی و آزمایشگاهی خیلی کم انجام می‌شود، این روند روی علاقه‌مندی آن‌ها تأثیر منفی دارد و از جذابیت مطالب می‌کاهد.

به نظر من اگر بتوانند از هوش مصنوعی و نیز نرم‌افزارهایی که آزمایشگاه مجازی هستند استفاده کنند، تعادل تا حدودی برقرار می‌شود در غیر این صورت خیر.

مطالعه مستمر و نیز شرکت در دوره‌های توانمندسازی و وب‌نشست‌ها در به‌روزآوری مطالب، روش‌های تدریس و ابزارهای تدریس بسیار مناسب و ضروری است.

با توجه به مقدمه‌ای که اول هر مبحث آمده است و نیز قسمت‌هایی با عنوان «پیوند با صنعت یا زندگی» اضافه شده‌اند، کاربرد مطالب در صنعت و نیز زندگی روزمره را نشان می‌دهند. آشنایی دانش‌آموز با کاربرد آن‌ها علاقه‌مندی‌شان را به شیمی بیشتر می‌کند.

حضور دانش‌آموزان در محیط‌های واقعی، نظیر کارخانه‌ها، پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها، که در آن‌ها می‌توانند کاربرد مفاهیم آموخته‌شده را مشاهده کنند، نقش مهمی در تعمیق یادگیری و تقویت انگیزه تحصیلی آنان دارد.

تفاوت و تبعیض در آموزش نباشد تا کسانی که واقعاً باهوش و توانمند هستند شناخته شوند.

یکی از اصلی‌ترین مشکلات، ضعف در محاسبات ریاضی است. در مباحثی که نیاز به استفاده از ریاضیات مانند، استوکیومتری و محاسبه pH است، دانش‌آموزان با چالش مواجه می‌شوند که طبیعتاً دبیر هم درگیر این چالش می‌شود. بنابراین، آموزش این مباحث به زمان بسیار زیادی نیاز خواهد داشت.

نکته خاصی نیست. برای تمام دبیران، دانشجومعلمان و نیز دانش‌آموزان آرزوی موفقیت دارم.