قانون کاپیتولاسیون (به معنای مصونیت همه اتباع امریکایی حاضر در ایران از رسیدگی قضایی و واگذاری این حق به نماینده حقوقی امریکا بود، در حالی که ایرانیان ساکن آمریکا به هیچ وجه از چنین حقی برخوردار نبودند.) که تصویب آن با پشتیبانی محکم شاه صورت گرفت. این قانون کاملاً در تعارض با استقلال و هویت ایرانی بود. در زمان تصویب، سفیر آمریکا که خوشحال به نظر می رسید، به ملاقات شاه می رود. سند زیر گزارش خیلی محرمانه سفارت از این ملاقات است
شاه ایران، با اینکه پادشاه یک کشور اسلامی بود و خود را مسلمان معرفی می کرد، امّا با کشورهایی همکاری می کرد که با مسلمانان دشمنی دیرینه داشتند و هویت اسلامی سرزمین فلسطین و بیت المقدس و مسجدالاقصی را نفی می کردند.
درست مثل همه ما اسرائیلیها با حالت بهت زده و هراسناک سیر فروریختگی ایران به اعماق را نظاره کرده.اند آنها معتقدند رژیم ثابت ،قدم وفادار دوست و طرفدار غرب شاه، به صورت اصلاح ناپذیری از هم پاشیده شده و در انتظار جانشین پیش بینی شدهاش میباشد در برخی افراد این شبهه وجود دارد که دولت بعدی تهران به رهبری هر که باشد، به اکثر و اگر نه تمام جنبه های رابطه نزدیک و از روی دقت ایجاد شده بین ایران و اسرائیل پایان میبخشد، از نظر برخی تحلیلگران اسرائیلی فقط یک کودتای نظامی به اسرائیل توانایی میدهد تا حداق
بعد از استعفای دیروز نخست وزیر شریف امامی بامداد امروز شاه ژنرال ازهاری را به عنوان رهبر یک دولت نظامی معرفی کرد در یک سخنرانی صلح آمیز که او دولت مراقب برای جلوگیری از هرج و مرج و بی نظمی را زمانی تشکیل داد که دیگر هیچ شانسی برای یک ائتلاف وجود نداشت. او قول داد اشتباهات گذشته اعمال غیرقانونی و ظلمها و فساد را جبران کند.
متن زیر قسمتی از گزارشی است که با مهر خیلی محرمانه در سپتامبر ۱۹۷۸ (شهریور ۱۳۵۷) توسط بازرسان وزارت خارجه آمریکا نوشته شده است و در بین اسناد موجود در سفارت آمریکا یافت شده است :
سه سند از اسناد به دست آمده از سفارت آمریکا درسال ١٣٥ ٩ در اختیار شما قرار می گیرد. پس از مطالعه به پرسش ها پاسخ دهید.
این متن بخشی از گزارش بازرسان آمریکایی است که از طرف دفتر بازرسی وزارت خارجه آمریکا برای بررسی نحوه روابط با ایران در اکتبر ١٩٧٤ (مهر ١٣٥١) به ایران آمده بودند:
دو سند زیر را که در اسناد کشف شده از لانه جاسوسی به دست آمده است؛ بخوانید:
قانون کاپیتولاسیون (به معنای مصونیت همه اتباع آمریکایی حاضر در ایران از رسیدگی قضایی و واگذاری این حق به نماینده حقوقی آمریکا بود درحالی که ایرانیان ساکن آمریکا به هیچ وجه از چنین حقی برخوردار نبودند) که تصویب آن با پشتیبانی محکم شاه صورت گرفت؛ این قانون کاملا در تعارض با استقلال و هویت ایرانی بود. در زمان تصویب، سفیر آمریکا که خوشحال به نظر می رسید، به ملاقات شاه می رود.
سند زیر، گزارش خیلی محرمانۀ سفارت از این ملاقات است:
تاریخ: ١٧ سپتامبر ١٩٦٤ (٢٦ شهریور ١٣٤٣ )